นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1954
ความเห็น: 2

ผอ. ค่าย

การทำค่ายโดยมี ผอ.ค่ายเพียงคนเดียว เป็นเรื่องง่ายกว่าค่ายที่มี ผอ.ค่าย 7 คน ชมรมสอนเด็ก เป็นชมรมที่เปิดโอกาสให้ทุกๆ คน ได้รับโอกาสในการเป็น ผอ.ค่าย เพื่อพัฒนาศักยภาพของตนเองเท่าๆ กัน

จึงนับจำนวนสมาชิกชมรม นำมาเฉลี่ยกับกิจกรรมค่ายที่มีทั้งหมด จึงเกิดปรากฎการณ์ ผอ.ล้นค่าย 7-8 คน ยิ่งมีกฎว่า ผอ.ทุกๆ คนจะต้องรู้เรื่องในงานของตนเท่าๆ กันอย่างทั่วถึง จึงเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะนัดเจอกันครบองค์ประชุมครบถ้วน และบริหารงานโดยไม่ขัดแย้ง ลำเอียง แบ่งพวก

ในสังคมยุคปัจจุบันเป็นสังคมที่มีผู้คนที่มีความคิดเห็นที่แตกต่างมากขึ้นๆ การเรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกับคนหมู่มากโดยไม่ขัดแย้ง จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่จะฝึกหัดตนเองให้เดินเคียงข้างผู้อื่น โดยก้าวเดินไปพร้อมๆ กัน  รับฟังให้มากกว่าแย่งพูด ยอมรับความคิดเห็นซึ่งกันและกันดีกว่าเอาชนะ 

การก้าวเดินเพียงลำพังรวดเร็ว สะดวก ง่ายกว่าการก้าวเดินพร้อมๆ กันหลายๆ คน แต่ละคนล้วนแตกต่าง ทั้งร่างกาย พฤติกรรม ทัศนคติ แต่จะมีประโยชน์อันใดเล่า ถ้าหนทางข้างหน้า มีเราผู้เก่งฉกาจเดินเพียงลำพังคนเดียว ทิ้งใครหลายคนไล่ตามไม่ทัน เดินลำพังแม้จะกล้าแกร่งเพียงใดหรือจะสู้หลายเท้าค่อยๆ เคียงข้าง ช่วยประคองฟันฝ่าอุปสรรค

หมดสมัยของคนเก่งฉายเดียวไปนานแล้ว สังคมในวันนี้และวันข้างหน้าต้องการผู้ร่วมทีม ที่ช่วยกันนำทีมไปสู่ความสำเร็จพร้อมๆ กัน หากใครเดินนำหน้าช่วยรอเพื่อนสักนิด ใครเดินช้าก็เพิ่มความกระตือรือร้นเพื่อก้าวให้ทันคนอื่น นี่คือการปรับตัวที่จะเฉลี่ยอำนาจของคน 7 คน ให้ทัดเทียมกัน เพื่อบริหารจัดการค่ายของตนเอง ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ให้คุ้มค่ากับเงินงบประมาณที่ได้รับในการทำกิจกรรม

หากผ่านบททดสอบนี้ไปได้ วันข้างหน้าไม่ว่าจะเจอกับคนแบบใด ก็ไม่ยากที่จะเรียนรู้ และปรับตัวเพื่อเข้าสู่สังคมใหม่ๆ ที่จะต้องเจอะเจอในอนาคต

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 03 เมษายน 2555 00:00 แก้ไข: 03 เมษายน 2555 00:03 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
ดิว [IP: 113.53.122.26]
20 พฤศจิกายน 2556 21:23
#94524

ผมสงสัยมานานแล้วครับ ว่าทำไมช่วงหลังๆถึงมีค่ายที่มี ผอ. ถึง 6-7 คน เพราะคำว่า ผอ. - ผู้อำนวยการ ในความคิดผม มันควรมีคนเดียวในการตัดสินใจเรื่องต่างๆ ซึ่งอาจเป็นความคิดที่ถูกหล่อหลอมมาจากระบบการทำงานในหน่วยงานของผมเองและโดยทั่วๆไปในสังคม

เมื่อได้อ่านแนวคิดของพี่ปอ ถึงได้เข้าใจว่า เหตุผล ที่ต้องมี ผอ. ค่าย หลายคน เพราะเหตุอะไร

แม้จะเข้าใจเหตุผลนั้นแล้ว แต่.. ส่วนตัว ผมก็ยังคงคิดว่า ควรมี ผอ. เพียงคนเดียว โดย ผอ. อีก 5-6 คน ที่เหลืออาจเป็นหัวหน้างาน/กรรมการค่าย ซึ่งเป็นคนละส่วนกับ "กรรมการชมรม" รับหน้าที่กำกับดูแลในแผนก/ฝ่ายต่างๆ เพื่อการบริหารงานเป็นเอกภาพ และสามารถฝึกการปฏิบัติตาม/รับคำสั่งในฐานะผู้ตาม ฝึกการควบคุมดูแลงาน/ออกคำสั่งในฐานะผู้นำ ซึ่งเป็นการเรียนรู้ระบบงานที่ "คาดว่า" ต้องเจอในชีวิตการทำงานอันใกล้นี้

เพราะในชีวิตจริงคงไม่มีหน่วยงานใด ที่รับสมัครเฉพาะ "หัวหน้างาน" ประจำออฟฟิตอย่างเดียว 100 อัตรา โดยไม่มีการรับสมัครพนักงาน/ลูกน้องเลย รับเข้ามาเป็นหัวหน้ากันหมด ... ??

ประสบการส่วนตัวพึ่งเจอเด็กจบใหม่ มาทำงานเป็นน้องใหม่ในหน่วยงาน ที่ไม่เข้าใจระบบ ไม่รับ/ขัด/โต้แย้ง/ฝ่าฝืน คำสั่งของหัวหน้างาน โดยไม่มีเหตุอันควรอยู่เนืองๆ จนทำให้ไม่ผ่านการประเมินในช่วงทดลองงาน จึงคิดการฝึกเป็นผู้ตาม ก็มีแง่ดีในการปรับทัศนคติด้วยเช่นกันครับ

แลกเปลี่ยน ความเห็นนะครับ ด้วยความเคารพ ... ดิว ....

พี่ชอบรำพึงว่า ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว ผู้คนในรุ่นของดิว ก็จะเป็นผู้ใหญ่ในแบบที่ดิวเจอะเจอ เด็กในยุคใหม่ก็เป็นแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร พี่ไม่ได้กล้าคิดแตกต่างเพราะถือว่าเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา แต่พี่ใช้การสังเกต การปรับประยุกต์ร่วมสมัย จากการได้กินนอน สนิทสนมกับนักศึกษายุคใหม่จนเข้าใจในความแตกต่าง การเป็น ผ.อ.ค่าย สำหรับเมื่อก่อนเป็นสิ่งสำคัญ เพราะเป็นผู้นำเพียงคนเดียว

พี่เคยริเริ่มให้มี ผ.อ. ค่าย 3 คน คือ ปี 3 ปี 2 และ ปี 1 หรือ ปี 2 สัก 2 คน เพื่อสร้างการเรียนรู้ที่จะให้น้องปี 1 ปี 2 ได้เรียนรู้การทำค่ายที่ดีในอนาคต การได้เป็น ผ.อ. ค่ายเป็นหัวโขนที่ทำให้น้องๆ กระตือรือร้นมากขึ้น เพราะได้ตำแหน่งสำคัญ

หลังๆ น้องๆ เค้าเลือก ผ.อ.ค่ายกันเป็น 6-7 คน ซึ่งพี่ก็เคยห้ามแล้ว แต่น้องๆ ยังรู้สึกอยากให้เป็นแบบนั้น พี่ก็ตามใจ เลยเปลี่ยนเป็นไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรกับ ผ.อ. ค่าย เพราะหลังๆ พี่จะสอนน้องๆ อย่าเห็นความสำคัญของหัวโขนที่มี เพราะท้ายที่สุดไม่ว่ามีตำแหน่งอะไร ก็งานอาสาทำฟรี ที่ใครอยากสมัครใจทำก็มาช่วยกันทำ ตำแหน่งเป็นเพียงใบเบิกทางให้น้องใส่ในทรานสคริปต์ เพื่อรับรองคุณสมบัติในอนาคตเท่านั้น แต่งานอาสาที่แท้จริงคือ ทำดีโดยไม่ติดดี เวลาพรีเซ้นต์ค่ายให้พี่ฟัง ไม่ใช่ ผ.อ.ค่ายสำคัญที่สุด แต่เป็นคนทุกๆ คนในชมรมจะต้องรู้และสามารถตอบได้เท่าๆ กัน

สิ่งที่พี่พบอีกเรื่อง ก็คือ น้องๆ ตั้งแต่รุ่นที่มี ผ.อ. ค่าย 3 คนเป็นต้นไป รักกันอย่างเหนียวแน่น รักกันแบบไม่น่าเชื่อ กี่ปีผ่านไปก็เห็นเค้ายังรักกันดีรวมกลุ่มกันได้หมดทุกคน ทั้งๆ ตอนปี 2 ปี 3 ทะเลาะกันจัง แต่พอปี 4 จนจบไป น้องจะเรียนรู้และเข้าใจความแตกต่างของกันและกันและยอมรับได้อย่างเข้าใจทำให้เค้าได้มิตรภาพที่หาที่ไหนไม่ได้

การได้อยู่กับเด็กๆ อย่างใกล้ชิดมากๆ ทำให้พี่เรียนรู้ที่จะสอนเด็กแต่ละรุ่นแตกต่างกันตามพฤติกรรม ซึ่งบางทีผู้ใหญ่ที่โตๆ แล้วไม่ค่อยเข้าใจ สำหรับพี่เข้าใจทั้งผู้ใหญ่อย่างดิว และเข้าใจเด็กๆ รุ่นใหม่ๆ แต่ไม่สามารถอธิบายในสิ่งที่อีกฝ่ายไม่เคยพบเห็นให้เข้าใจได้

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.228.10.34
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ