นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2114
ความเห็น: 3

เด็กติดเกมส์

การเสพติดเกมส์ เป็นการเสพติดชัยชนะ ที่มนุษย์ทุกคนอยากเป็นที่ 1

         ในชีวิตจริงการมีชัยชนะ หรือได้รับการยกย่องเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก แต่มีที่หนึ่ง ที่เราสามารถกลายเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่เหนือใครๆ ได้ ในโลกของเกมส์ออนไลน์ 

เราพยายามค้นหาสาเหตุของการติดเกมส์ของนักศึกษามาหลายปี เรามักจะดูถูก เหยียดหยามนักศึกษาที่ติดเกมส์จนไม่ยอมเข้าเรียนว่า แย่ ไม่รับผิดชอบ บ้าแต่เล่นเกมส์ จนดึกดื่น ตื่นขึ้นมาก็ไม่ไปเรียน ขลุกตัวในร้านเกมส์ทั้งวัน

เราเป็นคนหนึ่งที่ชอบเล่นเกมส์คอมพิวเตอร์ เราเคยเล่นเกมส์ Zuma,  เกมส์แมลงเต่าทองยิงลูกแก้วสีต่างๆ สมัยที่ยังไม่ออนไลน์ จนจบครบทุก Level  เพราะอยากรู้ว่าถ้าเล่นไปจนถึงที่สุดจะเป็นอย่างไร 

เราเล่นอย่างขะมักขะเม้น จนลูกๆ บอกว่าคุณแม่บ้านนี้ติดเกมส์  เราตอบตัวเองทุกครั้งว่า เราไม่ได้ติดเกมส์ แต่เราต้องการฝึกความว่องไวของสายตา และเราต้องการเอาชนะตัวเองโดยการทำความเพียรในการทำบางสิ่งให้สำเร็จให้ได้

จำได้ว่าช่วงงานเกษตร เรากลับถึงบ้านตี 1 เรายังอุตส่าห์เล่นเกมส์ต่ออีก 1 ชั่วโมง เพื่อให้ได้ยิงลูกแก้วไปตามสีของมันอย่างเมามัน เราตอบตัวเองว่าถ้าไม่ได้เล่นเกมส์เราคงบ้า เพราะไม่ได้ระบายความเครียดออกไป เราเล่นจนถึงLevel สุดท้าย ก็แค่รู้ว่าจบไม่ต้องเล่นแล้ว ก็เพียงแค่นี้แหละที่ต้องการ

วันนี้เราหวลกลับมาลองเล่นเกมส์ออนไลน์ เราเริ่มเข้าใจ ในมุมหนึ่งเพียงลำพัง ผู้เสพติดเกมส์สามารถควบคุมเกมส์ และทำคะแนนได้สูงสุด โดยมีคนอื่นๆ มาร่วมรับรู้ในเกียรติยศอันนั้น ผู้คนที่อยู่ในเกมส์มีตัวตนจริงๆ เป็นคนขี้เหงาที่หมกหมุ่นอยู่ลำพังคนเดียวกับเพื่อนมากมายในโลกออนไลน์ 

เมื่อยิ่งได้สัมผัส เราก็พบว่า การจะฝ่าฟันไปสู่ Level ต่อไปได้อย่างง่ายดายและยอดเยี่ยมทำได้ง่ายๆ เพียงแค่ไปซื้อบัตรเติมเงินใส่ในเกมส์ ผู้เสพติดเกมส์ก็สามารถจะซื้อทุกอย่างที่ต้องการ เพื่อเป็นใบเบิกทางไปสู่ชัยชนะในโลกของเกมส์ แค่มีชื่อเป็นอันดับที่ 1 คือความใฝ่ฝันอย่างบ้าคลั่ง ที่ทำให้ทุกคนทุ่มเทเล่นเกมส์ซ้ำๆ ไปซ้ำๆมา แม้จะมีเกมส์มากมายเป็นร้อยพัน แต่วิธีเล่น และหนทางสู่ความสำเร็จก็ไม่แตกต่าง

การขโมย การทำลาย เป็นเรื่องปกติที่ทุกเกมส์มีให้ผู้เสพติดทำได้อย่างไม่ถือเป็นความผิด  เราเริ่มกังวลถึงเด็กประถมตัวเล็กๆ ที่หลงเข้ามาในโลกแห่งจิตนาการที่ต้องใช้เงินแลกซื้อไปสู่ความฝันว่าจะมีใครสอนให้หนูๆ ยับยั้งชั่งใจเพื่อแลกมาซึ่งชัยชนะ ที่โลกแห่งความเป็นจริงเราไม่สามารถเป็นได้

เราเห็นรายชื่อน้องๆ หลายคนมี Level สูง เมื่อสอบถามก็ได้รับคำแนะนำให้โกงเกมส์  มีวิธีมากมายที่ไม่ต้องซื้อบัตรเติมเงิน แต่ใช้วิธีการโกงแทน  มันยิ่งแย่ไปใหญ่ถ้าเราสามารถลักขโมย ทำลายล้าง และคดโกงได้ โดยไม่ถือเป็นความผิด ด้วยมือที่กุมเมาส์ เพียงแค่คลิก โลกในเกมส์ก็เป็นของเรา

สำหรับนักศึกษาที่ค่อนข้างโต มีความยับยั้งชั่งใจได้ดีกว่า ยังไม่น่าเป็นห่วงเท่า เด็กประถมที่เข้ามาเล่นเกมส์ เพื่อความสนุก แต่เมื่อเสพติดในความสนุก และเสพติดในชัยชนะ อาจทำให้เล่นเกมส์อย่างบ้าคลั่ง หรือใช้เงินค่าขนมไปซื้อบัตรเติมเงิน เพื่อไปสู่ชัยชนะ 

เด็กๆ หลายคนที่เรารู้จัก ตอบอย่างฉลาดว่าไม่ได้ใช้เงินเลย แต่ให้พี่ของเพื่อนโกงให้  เมื่อคิดว่าเกมส์ก็คือเกมส์ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะคดโกง แต่ถ้าเกมส์คือจริยธรรมพื้นฐานของชีวิต ก็คงเป็นเรื่องน่าตกใจ ที่คุณธรรมหลักในเรื่องความซื่อสัตย์ ได้ถูกละเมิดอย่างง่ายดาย เพียงแค่เมาส์คลิก

การได้รับการยกย่องในโลกแห่งความเป็นจริง ต้องมีความเพียรที่จะสะสมคุณความดีอย่างไม่ย่อท้อ  แตกต่างจากในเกมส์ เพียงแค่คลิก โลกทั้งใบก็เป็นของเรา

การติดเกมส์จึงเป็นการเสพติดชนิดหนึ่ง เป็นการเสพติดชัยชนะ ที่มนุษย์ทุกคนคาดหวังและอยากเป็นที่ 1

 

 

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 13 กรกฎาคม 2555 18:02 แก้ไข: 13 กรกฎาคม 2555 18:08 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 tiny apple, Ico24 คนธรรมดา, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สวัสดีค่ะ หายไปนาน...ไปติดเกมส์ นี่เอง

วันนี้เราหวลกลับมาลองเล่นเกมส์ออนไลน์ เราเริ่มเข้าใจ ในมุมหนึ่งเพียงลำพัง ผู้เสพติดเกมส์สามารถควบคุมเกมส์ และทำคะแนนได้สูงสุด โดยมีคนอื่นๆ มาร่วมรับรู้ในเกียรติยศอันนั้น ผู้คนที่อยู่ในเกมส์มีตัวตนจริงๆ เป็นคนขี้เหงาที่หมกหมุ่นอยู่ลำพังคนเดียวกับเพื่อนมากมายในโลกออนไลน์

ยังคงได้อรรถรสเหมือนเดิม....

 

 

เคยเล่นบ้าง แต่ไม่ถึงกับไป"ติดกับ"มันมากนัก

ตอนนี้เลิกสนใจมันแล้ว แต่คำว่า "สนุกดี" มักเป็นเหตุผลสนับสนุนการเล่นเกมส์ครับ

สังคมปัจจุบัน เวทีทางกายภาพสำหรับปฏิสัมพันธ์ระหว่างเด็กๆ ทั้งหลายลดน้อยลง "งานบ้าน" มีให้ทำน้อยลง(หรือเปล่า) เวลาว่างของเด็กๆ ก็คือ การหลงเข้าไปในโลกไซเบอร์มากขึ้น เพราะเวทีตรงนั้นเปิดกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ ครับ

ประเด็นเรื่องเทคนิคการเล่นเกมส์ที่ยกมากล่าวนั้น เป็นประเด็นที่น่าเป็นห่วงจริงๆ ครับ ผู้ปกครองทั้งหลาย แทนที่จะห้ามอย่างเดียว อาจจะต้องหาวิธีคุยเพื่อให้ทราบว่า เด็กๆ เล่นเกมส์กันอย่างไร และควรจะสอนเด็กๆ อย่างไร...

ก็น่าเป็นห่วงที่จริยธรรมจะห่างไกลไปจากเด็ก เพราะไม่สามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน

เด็กทุจริตการสอบ เพราะเพื่อนๆ ส่วนใหญ่ก็ทำกัน

เด็กขโมยของ ก็เพราะเห็นการขโมย และการขโมยก็ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องยาก มากกว่า 90% พันผิดเพราะจับไม่ได้

อาชญากรรม เริ่มขยายวงลงสู่วัยรุ่นและเด็กมากขึ้น

ผมก็เล่มเกมส์อยู่ครับ แต่เป็นเกมส์ใช้ความคิด ใช้ทางเลือก บอกกับตัวเองว่า ให้สมองฝ่อช้าสักกะหน่อย (ฮา)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.213.192.104
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ