นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 753
ความเห็น: 0

ค่ายผู้นำ #1 วันแรก [C]

บรรยากาศในเช้าวันเสาร์ เด็ก และผู้ปกครองมาพร้อมรอยยิ้มเบิกบาน   เหมือนเป็นกิจกรรมที่นัดเจอกันปีละครั้ง  เด็กๆ ที่มาจากโรงเรียนเดียวกันคุยกันฟุ้ง  เด็กที่มาต่างโรงเรียน ยังเขินอาย สงวนท่าที เคาะเขิน ด้วยเวลา 1 ปี ที่ไม่ได้เจอกัน ทำให้ความสัมพันธ์เดิมๆ ถูกลืมเลือน เด็กๆ ที่รู้สึกเหงาปลีกตัวหลบมุมไปนั่งเล่นโทรศัพท์ คุยกับคนไกลที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ เป็นวิถีแก้เก้อของคนรุ่นใหม่ ที่ใช้โทรศัพท์เป็นส่วนประกอบ ในการตัดความสัมพันธ์กับคนที่ไม่ต้องการ 


 

เมื่อถึงเวลา เด็กๆ ทยอยเข้าห้องประชุม  เด็กๆ จับกลุ่มนั่งตามความสัมพันธ์  เห็นแววตาอ้างว้าง ของเด็กต่างโรงเรียนที่มาคนเดียว  ครูจึงเริ่มด้วยกิจกรรมแนะนำตัวเอง โดยให้เด็กๆ ถือไมโครโฟน แนะนำชื่อตัวเอง  ชื่อเล่น  โรงเรียน และจำนวนครั้งที่มาเข้าค่ายที่นี่  ด้วยความเขินอาย เด็กๆ บางคนพูดเร็ว นั่งหลังงอ  บางคนพูดไม่อ้าปาก เสียงพึมพัม  ครูบอกให้เด็กๆ  พูดใหม่โดยให้นั่งตัวตรง อ้าปาก พูดให้ชัดถ้อยชัดคำ และช้าๆ   ต่อด้วยกิจกรรมคำถาม 9 ช่อง  ที่ถามคำถามให้เด็กๆ หาคำตอบจากเพื่อนๆ ในห้อง  กว่าจะครบคำถามที่ 9 เด็ก ทั้งห้องก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น บรรยากาศแห่งความสนุกสนานเริ่มแผ่กระจายเต็มห้อง


 

ครูให้เด็กๆ พับหรือฉีกกระดาษ ให้เป็นความหมายของผู้นำ  เด็กๆ ทำกิจกรรมนี้ได้อย่างสร้างสรรค์มาก  บางคนทำเป็นรูปค้อนที่ผู้พิพากษาใช้ในศาล เพื่อให้ความหมายว่า ผู้นำต้องมีความยุติธรรม  บางคนทำกระดาษเป็นรูปยันต์ ที่เป็นลายอักขระ เพื่อสื่อความหมายว่า ผู้นำต้องปกป้องคุ้มครองผู้อื่นได้เหมือนยันต์ที่ประตู  บ้างทำเป็นหัวใจ  สื่อว่าผู้นำต้องรักและเมตตาผู้อื่น


 

ครูให้เด็กๆ จับกลุ่มเพื่อเตรียมทำอาหารมื้อเย็น และให้เด็กๆ ตัดสินใจเลือกที่จะเชิญผู้ปกครองมาร่วมทานข้าวด้วยอย่างน้อยแต่ละกลุ่มต้องมีผู้ปกครองมาร่วม 3 คน จาก 3 ครอบครัว และให้เด็กๆ เลือกเมนูอาหารเอง  และสอนให้รู้ว่า การเป็นผู้นำง่ายๆ ก็คือการดูแลเอาใจใส่แขกที่เราจะเชิญมาร่วม  ซึ่งเป็นผู้ใหญ่ดูแล จัดการได้ง่ายกว่าน้องตัวเล็ก ที่จะมาในเช้าวันจันทร์  


 

ต่อด้วยกิจกรรม รังไหม ที่ให้เด็กๆ แก้ปัญหาจากมือที่จับไว้เป็นปม เด็กๆ ค่อยๆ แก้ปัญหาจากมือที่จับเป็นโยงใยให้คลายออกเป็นวงกลม  เด็กๆ เครียด และเริ่มเรียนรู้ที่จะจัดการปัญหาตรงหน้า  ทุกคนช่วยกัน  บางคนต้องก้มตัว บางคนต้องถูกบิดมือ กางมือ ในท่าที่ไม่ต้องการอยู่นานแสนนาน เพื่อให้เพื่อนๆ  ร่วมกันแก้ปัญหา  หลังจบกิจกรรม เด็กๆ ถอดบทเรียนเรื่อง ผู้นำต่างจากผู้ตามอย่างไรได้อย่างเข้าใจ และยอมรับเรื่องที่จะต้องเสียสละอะไรหลายๆ อย่าง เมื่อต้องเป็นผู้นำให้น้องๆ เพื่อนๆ ในค่ายเกษตรกรตัวน้อย


 

ตอนเย็น เด็กๆ มีแววตามุ่งมั่น เมื่อเห็นผู้ปกครองทะยอยมา  เด็กๆ ที่ผู้ปกครองไม่มาก็ไม่มีทีท่าเสียใจ เพราะเข้าใจว่าเป็นความสมัครใจของแต่ละกลุ่มที่จะเลือกเชิญผู้ปกครองมาร่วมทานอาหารเย็น   บรรยากาศมื้อเย็นเป็นไปด้วยความอบอุ่น และเคร่งเครียดของเด็กๆ ที่อยากทำให้ดีที่สุด เพราะเด็กๆ เตรียมอาหารเอง  หุงข้าวเอง  จัดโต๊ะเอง เพื่อหวังว่าแขกที่เชิญมาร่วมจะพึงพอใจ  

ค่ำนี้เด็กๆ ได้เตรียมชุดโฆษณาที่จะทายปัญหาว่าเป็นโฆษณาอะไรให้ผู้ปกครอง เด็กๆ รู้สึกดีใจที่ผู้ปกครองทายไม่ค่อยถูก  ตอนแสดงโชว์จริง เด็กๆ แสดงได้สมบทบาทมากกว่าตอนที่ซ้อม  เมื่อได้รับคำชื่นชมจากตัวแทนผู้ปกครองแต่ละกลุ่ม เด็กๆ ภูมิใจและดีใจ ที่ได้ยินคำชมจากผู้ปกครอง อันเป็นเครื่องยืนยันว่า ได้รับความไว้วางใจจากครอบครัวในฐานะผู้นำตัวน้อย ได้ในระดับนึง

 

เด็กๆ อาบน้ำเย็น ๆ ตอนค่ำๆ อย่างกระมิดกระเมี้ยน  ค่อยๆ เทน้ำจากขันทีละนิด ๆ  เพราะเย็น จากนั้นเด็กๆช่วยกันขนเสื่อมาปู กางมุ้ง  และเข้านอน เวลา 3 ทุ่มกว่าๆ  แต่เสียงจ๊อกแจ๊ก จุ๊กจิ๊ก พึมพัม  ในแต่ละมุ้งยังมีตลอดทั้งคืน  จนครูต้องออกมาบอกว่าจะให้ออกไปเดินในตลาดที่มืดๆ แทนการนอน   เสียงงึมงัมจึงค่อยๆ ซาลง จนเงียบไป ตอน สี่ทุ่มครึ่ง 

 



หมวดหมู่บันทึก: บริการวิชาการ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 25 มีนาคม 2561 08:48 แก้ไข: 25 มีนาคม 2561 08:50 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 เปตอง และ Ico24 โอ๋-อโณ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น