นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2965
ความเห็น: 3

เรื่องเล่าจากในวัง

วันนี้เป็นวันแรกที่เริ่มเขียน blog หลังจากที่สมัครใช้งานมานานแล้ว
จึงเบิกฤกษ์ให้กับตัวเองในการนำเรื่องที่ได้อ่านจาก forward mail ประกอบกับใกล้จะถึงวันพ่อแล้วด้วย
จึงขอนำเรื่องเล่าจากในวังมาลงใน blog เป็นเรื่องแรก อันที่จริงเรื่องนี้เคยได้รับมาหลายครั้งแล้ว
แต่ยังไม่ได้นำไปจัดเก็บให้เป็นที่เป็นทางเลย แล้วก็เชื่อว่าหลายๆๆ ท่านอาจจะได้เคยอ่านผ่านตามาแล้วหลายครั้ง
แต่ไม่ว่าจะได้อ่านซักกี่ครั้งก็ทำให้เรายิ้มไปทุกครั้งและมีความสุขในการอ่านเสมอ
 
เรื่อง เล่าจากในวัง....แล้วคุณจะรัก "ในหลวง" 

มีเรื่องที่จะเล่าให้ฟัง อยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริง

เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก เมื่อพระเทพทรงเสด็จไป เยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆได้ ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนในตลาดสด 
และถามความเป็น อยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา 
ซึ่งพระองค์ทรง ตรัสถามว่า "ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ"
แม่ค้าตอบว่า "ที่ สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท  และที่เสด็จไปเสด็จมา กิโลละ 80 บาทจ๊ะ" 
เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพาลที่ ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน 
 
 
เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า นางสนองพระโอษฐ์  ของฟ้าหญิงองค์ เล็ก 
ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย ขอพูดสายกับ ฟ้าหญิง  ทางนางสนองพระโอษฐ์ ก็สอบถามว่าใครจะพูดสาย ด้วย
ก็มี เสียงตอบกลับมาว่า คนที่แบงค์ นางสนองพระโอฐก็ งง...งง  ว่าคนที่แบงค์ ทำไมโทรมาแต่เช้า แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่น่า
แต่ พอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ  ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์ แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ ... ขนลุกเลย  (ทรงตัสกับในหลวงท่านอยู่นั่น เอง) 
 
 
อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้านของราษฎรผู้หนึ่ง  ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูล ที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน
เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้ 
จึงมีคำกราบทูลว่า "ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผลิเกเก่า  บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระพุทธเจ้าข้า.." 
มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ ที่ชานเรือน  ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว 
พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า  "มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป  ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย  และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว"
เรื่องนี้ ดร.สุเมธ  เล่าว่าเป็นที่ต้องสะกดกลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง 
 
 
เมื่อครั้งท่านพระชนม์มายุ 72 พรรษา  มีการผลิตเหรียญที่ระลึกออกมาหลายรุ่น 
เจ้าของกิจการนาฬิกายี่ห้อหนึ่งได้ยื่นเรื่องขออนุญาต   นำพระบรมฉายาลักษณ์ของท่านมาประดับที่หน้าปัดนาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ 
ท่านทราบเรื่องแล้วตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า  "ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่ มิกกี้เมาส์" 
 
 
เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง  ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน  และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน   ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน มีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงานว่า
"ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม  ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดช  ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต  กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ" 
เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล  อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า  "เออ ดี เราชื่อเดียว กัน..." 
ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้า ต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย  เพราะผู้รายงาน ตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้ 
 
 
 มีอยู่ครั้ง หนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตร  ให้กับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง  ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุยทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ  แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้   
ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูล ว่า  "ถวายพระเพลิงพระเจ้า ข้า"
ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ กับอธิการบดีว่า  "เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้ หรอก" 
 
 
เคยมีเรื่องเล่าให้ฟัง ว่า ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร  มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า  "ขอเดชะ ขอพระ หนึ่งองค์" 
ในหลวงทรงตรัสว่า "ขอเดชะ พระหมด แล้ว" 
 
 
วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย  พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท  ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท  แล้วก็เอามือของแกมาจับพระหัตถ์ของในหลวง  แล้วก็พูดว่า ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น ยายอย่าง นี้  อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ  มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร  แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่  กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัยหรือไม่ 
แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น 
ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ ไหว เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า 
"เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ  ต้องเรียกน้าซิถึงจะ ถูก"
 
 
ครั้งหนึ่งหลายๆ ปีมา แล้ว  พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับพระฉวีมีพระอาการคัน มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา  คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชาศัพท์ ก็กราบบังคมทูลว่า "เอ้อ -  ทรง...อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะ ค่ะ" พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัส ว่า  "ฉันไม่ใช่ผู้หญิง นี่จะท้องได้ยังไง" 
แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า  หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกาย จริงๆ  ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า เอ้าพูดภาษาอังกฤษกันเถอะ 
 
 
เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟัง ว่า  มีอยู่ปีนึงที่ในหลวงทรงเสด็จ  พระราชทานปริญญาบัตร อธิการบดีอ่านรายชื่อ บัณฑิตแล้วบังเอิญว่า  มีเหตุขัดข้องบางประการ ทำให้อ่านขาดตอน ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหนแล้ว  ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้ ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า  "เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไป แล้ว"

และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ ดีๆ ไฟดับไปชั่วขณะ...  ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป 
พอในหลวงทรงพระราชทาน ปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว  ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท  ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ ระลึก  ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม   
  
 

ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน  

Sections: Miscellaneous
License: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
created: 27 November 2007 10:06 Modified: 27 November 2007 10:11 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

ซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณมากค่ะ ทรงเอ็นดูพสกนิกรทุกคนไม่เว้นชนชั้นวรรณะ

มาเชียร์ให้เขียนเล่ากันเยอะๆ ครับ

 

ดีใจจัง

เข้ามาเชียร์พี่สาวเรา  forward mail นี้ผมก็เคยได้แล้วอ่านที่ไรก็ซาบซึ่งทุกทีเลย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.237.254.197
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ