นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1624
ความเห็น: 7

ใจสั่งมา

หากวันนี้ใครจะมาทำร้ายใยมะพร้าวฯ แล้วละก้อ ยิงให้โดนหัวใจด้วยล่ะ เราถึงจะยอมตาย เพราะชีวิตนี้ หัวใจสั่งมา

     เคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่งและอ่านเรื่องเดียวกันจากหลายๆ คอลัมน์ในอินเตอร์เน็ต ว่าหากต้องยิงคน ควรจะยิงที่หัวใจหรือที่หัวสมอง ถึงจะตายเร็วที่สุด

 

      หลายเหตุผล หลายทัศนะ ขัดแย้งโต้เถียงกัน ว่าสิ่งที่ตนเองคิด ถูกต้องกว่าอีกฝ่าย...ผมเองก็ยังไม่เคยลอง ว่าอย่างไหนมันจะทำให้คนเราเสียชีวิตเร็วกว่ากัน แต่วันนี้ยังมีลมหายใจอยู่ ก็อยู่กันต่อไป ทำงานกันต่อไป หาความสุขในวันธรรมดาๆ แบบนี้กันต่อไป

 

       เมื่อวาน ตนเองเหนื่อยและเครียดกับภาระงานด้านประกันคุณภาพ ที่จะมีการประเมินคุณภาพภายใน SAR 2555 กันในวันพรุ่งนี้มากจนเข้ามาบ่นในอนุทินนี้ แล้วก็มีคุณพี่โอ๋-อโณ มาให้ความเห็นเชิงกระตุ้นไว้ว่า

 

      แอบเขียนเล่าวันละนิดก็ได้นะคะว่าทำอะไรไปบ้าง กับงาน SAR

 

      วันนี้ เลยกดปุ่ม "เพิ่มบันทึกใหม่" ขึ้นมา แล้วนั่งมองสักพัก คิดว่าจะปิด แต่ก็มีความคิดหนึ่งในใจ บอกว่า "เขียนเสียหน่อย อะไรก็ได้ที่อยากเขียน" วันนี้เลยแอบมาบ่น แนว So Sad เสียหน่อย ที่ไม่ได้ Sad มากไปกว่าบันทึก So Sad ฉบับนั้น

 

    อาการเซ็งที่เกิดขึ้นมา เริ่มก่อตัวตั้งแต่วันจันทร์ ที่หัวหน้าเรียกไปคุยเรื่องตัวบ่งชี้ประมาณตัวที่ 4.6 หรือ สมศ.6 อะไรนั้นแหละ และมอบหมายให้ใยมะพร้าวน้องใยไหม "ช่วยไปทำแทน" ให้หน่อย ไม่ได้ทำแทนหัวหน้า แต่ทำแทนเพื่อนร่วมงาน ที่ไม่ยอมทำงานชิ้นนี้ เพราะทำไม่ได้ หรือ ไม่อยากทำ หรือ "ไม่มีใจจะทำ" ก็ไม่ทราบ

 

    วันจันทร์ที่ 15 ก.ค.56 เลยนั่งซึมไปวันนึง ว่าจะทำไงดี (ว่ะ) จนมาถึงเมื่อวาน 16 ก.ค.56 มีประชุม 2 เรื่อง เช้า/บ่าย หัวหน้าพร้อมหน่วยประกัน ก็มาไซโคลให้กำลังใจอีกครั้ง พร้อมส่งหลักฐานปีเก่าๆ มาให้ และส่งกำลังใจมาหนักๆ ว่าทำให้เสร็จด้วยนะ ขอร้อง...ซึ่งตนเองสงสัยว่า ทำไมไม่ไปขอร้องเจ้าคนที่เป็นเจ้าของเรื่อง ให้เค้าทำเอง เพราะเราก็ไม่รู้เรื่อง ไม่เคยทำจริงจัง ไม่มีข้อมูลในมือ จะย่อยหรือสังเคราะห์ข้อมูลดิบ (ที่ไม่รู้ว่าจะไปหามาจากไหนใน 2 วันสุดท้าย) ได้ยังไง

 

    หัวหน้าก็คอยบอกว่า "ขอบคุณมากคะ  ที่ใยมะพร้าวฯ ช่วยรับงานชิ้นนี้ไป  เนื่องจากปีนี้ฉุกละหุก พี่ต้องไหว้วานคนที่มีประสิทธิภาพในการทำงานสูงสุดก่อน แม้ความรับผิดชอบอาจจะไม่ตรงซะทีเดียว  เพราะถ้าให้คนที่รับผิดชอบโดยตรง คงไม่ได้ข้อมูลทันเวลาแน่นอน"

 

     อ้าว ไหงงั้นอ่ะ ทำไมมาลงกะเราล่ะเนี้ย

 

    เซ็งสุด สรุปว่าเมื่อวานอยู่ที่ทำงาน ไม่ได้แตะเลย จนกลับมาบ้าน ถึงเวลา 2 ทุ่ม บอกคุณแมรุอ๊า ว่า วันนี้ขอนอนดึก ไม่ว่ากันนะ เธอก็ไม่ว่าไร แยกตัวไปเล่นกระดานฉนวนอันเล็ก กะ อันใหญ่จนผลอยหลับไป (เก่งสุดยอดครับ เล่นทีเดียวสองอันเลย)

 

       การทำงานเมื่อคืน เริ่มจากเอาข้อมูลเก่า 30 เรื่อง มานั่งอ่าน บวกกับข้อมูลใหม่ประมาณ 18 เรื่องที่ทำไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว (เพราะรู้ตัวมาล่วงหน้าแล้ว ว่าโดนแน่ๆ) แล้วก็ตัดเก็บเอาตัวเก่าที่ยังใช้ได้ถึงปีปัจจุบันเอาไว้ และตัดตัวหมดอายุออกไป จากนั้นเข้าฐานข้อมูล hirmis.psu, เข้าโครงการฐานข้อมูลวิทยาศาสตร์ภาครัฐ ที่เคยร่วมงานกับอุทยานวิทยาศาสตร์ภาคใต้, ค้นทางจดหมายข่าว, วารสาร ม.อ., กูเกิ้ล และโครงการบริการวิชาการทั้งหมดที่มีในมือ

 

      เมื่อมีข้อมูลเยอะแล้ว ก็เริ่มคิดประโยค พิมพ์ แก้ สร้าง แขวนลิงค์ ดาวโหลดข้อมูล ลงโปรแกรม Foxit Reader จากบันทึกนี้ เพราะเหมือนสวรรค์จะรู้ และส่งสิ่งที่ต้องการ มาในวันที่เราต้องการ เพราะ Note Book ที่บ้าน มีปัญหา Adobe PDF หมดอายุ เวอร์ชันใหม่ที่ลงก็ช้า

 

     หลังจากลงโปรแกรม Foxit เสร็จ ก็ทำให้สามารถทำงานต่อไปได้ แต่ก็ยังคงอยู่ในสภาพคอมพิวเตอร์+อินเตอร์เน็ต ที่อืดกว่าที่ทำงานเกือบ 50 เปอร์เซ็นต์

 

    พอทำข้อมูลคร่าวๆ เสร็จ ก็เหลือบมองนาฬิกา เห็นเวลา 5 ทุ่ม รูสึกดีใจที่ ทำไปได้ไวกว่าที่คิด

 

        ผ่านมาจนตี 1 เครื่องคอมกลับแฮงค์ หงุดหงิดมาก รอให้หายโดยการไปอาบน้ำ พอกลับมา สรุปว่ายังค้างอยู่ เลยกด Restart แล้วเริ่มต้นทำงานต่อ

 

     สรุปสุดท้ายทำรายละเอียดจนเสร็จสมบูรณ์ครบถ้วน ลุล่วงในเวลา ตี 2 ก่าๆ  

 

      เซฟงาน ส่งเมล์ ปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ ปิดสัญญาณ wifi เดินตรวจรอบบ้าน 2 รอบ แล้วก็แอบย่องเข้าไปนอน นอนหลับสนิทในนาทีแรกที่หัวถึงหมอน ไม่ฝันเรื่องใดๆ จนเช้าเลย

 

        วันนี้ จึงเป็นวันดีที่ ต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง จากวันที่ห่อเหี่ยว สิ้นหวัง หมดอาลัย กลายเป็นวันที่เรามีพลังใจในการทำงานมากขึ้น รู้อะไรมากขึ้น ได้เรียนรู้เทคนิคดีๆ หลายอย่างในเวลาเพียงคืนเดียว (ความลับ) 

 

      ที่สำคัญ คือได้รู้ว่า "หากใจเราสั่งให้ทำอะไรแล้ว ยังไงเรื่องยากๆ หรือที่เป็นไปได้ยาก มันก็เกิดขึ้นได้โดยง่าย"

 

     สรุปเรื่องที่เกริ่นไว้ตอนต้นบันทึกได้แล้วว่า หากวันนี้ใครจะมาทำร้ายใยมะพร้าวฯ แล้วละก้อ ยิงให้โดนหัวใจด้วยล่ะ เราถึงจะยอมตาย เพราะชีวิตนี้ หัวใจสั่งมา

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

สร้าง: 17 กรกฎาคม 2556 13:47 แก้ไข: 18 กรกฎาคม 2556 20:51 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 DaDa, Ico24 MK, และ 14 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

นี่ถ้าอยู่ใกล้ๆ ท้าว จะโดดกอดเลยนะคะ

บันทึก อาไร้....น่ารักน่าชัง...ที่สุด

พลังงานถ่ายทอดถึงกันได้..

แค่ คลิ๊ก..ได้.. ก็ทำทุกอย่างได้อย่างมีความสุข

ท้าวเองก็ต้อง คลิ๊กใจ...บ่อยๆ

ไม่งั้น ม่ายแรง ทำงาน

อิ..อิ...

ได้แค่ ^-^

เยี่ยมครับ

ทำไมคุณจิ๊บคิดเหมือนพี่โอ๋เลยค่ะ ตอนอ่านจบแล้วคิดไว้เลยว่า แหม นี่ถ้าอยู่ใกล้ๆจะเข้าไปขอกอดสักหน่อยว่า ช่างเขียนบรรยายความมาได้แบบที่เราช่วยลุ้น ช่วยคิดไปด้วยแล้วก็มาคลี่คลายตอนจบ ถูกใจมากๆเช่นกันค่ะ พี่โอ๋ว่าพวกเราหลายๆคนคงจะเจอภาวะแบบนี้มาแล้วกันทั้งนั้น แต่จะเขียนออกมาได้แบบนี้ไหมเท่านั้น ต้อง"ใจสั่งมา"จริงๆนั่นแหละนะคะ

ขอบคุณที่ทำให้พี่โอ๋มีแรงที่จะไปหยอดความเห็นให้กับท่านอื่นๆอีกต่อไปค่ะ ขอบคุณมากจริงๆ เจอตัวเป็นๆแล้วแสดงตัวหน่อยนะคะ จะขออนุญาตน้องคุณแมรุอ๊า กอดทั้งสองคนเลย

ตั้งใจหรือเปล่านี่

คุณแมรุอ๊า

เปลี่ยนชื่อแล้วหรือครับ

อิอิอิ

แอ๊ะ อ๊ะ อ๊า อ้าาาาาาา

อิอิอิ

เราเอง

ได้เรียนรู้เทคนิคดีๆ หลายอย่างในเวลาเพียงคืนเดียว... คุ้มค่ากับตี 2 ก่า ๆ ค่ะ

"ใจสั่งมา"ได้ทุกอย่างค่ะ

แค่อ่านจบก็ดีใจแล้วครับ แต่ถ้ามีกอดด้วยก็ได้ครับ

 

ส่วนชื่อคุณแมรุอ๊า นั้นพิมพ์ผิด แต่ก็เห็นว่าตลกดี เลยกลายเป็นตั้งใจเขียนน่ะ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.252.156
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ