นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ตอย
Ico64
นาย พงศ์เทพ ศรีเอียด
บริหารงานทั่วไป
คณะทรัพยากรธรรมชาติ
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 0

อ่าน: 1531
ความเห็น: 1

"เหรง"

ตกใจกระโดดจากใบเหรงมาเกาะแน่นิ่ง

เดิมผมรู้จักคำว่า"เหรง"ในรูปแบบคำขยายความหรือคำวิเศษ เช่น "มีคนอยู่โหรงเหรง"(มีคนอยู่จำนวนน้อยหรือเบาบาง) หรือจะเป็นประโยคภาษาใต้ที่ว่า "ไอ้ไขนุ้ยเที่ยวเดินเหรงไม่ทำไหร" (ไข่นุ้ยเดินแตร่ไปมาไม่ทำอะไร) เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเกษตรกรในกลุ่มเครือข่ายธุรกิจเกษตรชุมชนทำให้ผมได้รู้จักคำว่า"เหรง"มากขึ้น เหรงที่ผมได้รู้จักใหม่ไม่ใช้คำ ว.(วิเศษ) อีกต่อไป แต่เป็นพืชที่มีความพิเศษในตัวเอง


วันเสาร์ที่ 18 มิถุนายน 59 เวลา 7 โมงเช้า กลุ่มเกษตรกรนัดรวมตัวกันที่แปลงผักน้องปี1คณะทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อไปตัดเหรงมาทำ"หลังคาขนำน้อย"กลางแปลงสาธิตในงานเกษตรภาคใต้ครั้งที่ 24 พวกเราออกเดินทางจากม.อ.โดยมีรถยนต์ 3 คันขับตามกันไปทางหลัง ม.อ. เดินทางไปที่ศูนย์ประสานงาน เครือข่ายเกษตรกรสวนยางพาราแบบวนเกษตร ตำบลทุ่งใหญ่ โดยมีพี่อาทร เกษตรกรในพื้นที่รออยู่แล้ว ที่บริเวณศูนย์มีหลาไม้(ศาลาไม้) 2 หลัง ที่มุงหลังคาด้วยใบเหรง ศาลานี้มีอายุมากกว่า 3 ปี ใบเหรงที่เป็นหลังคายังมีสภาพดี สวยงาม หลังจากตัวผมได้ตื่นเต้นกับความสวยงามของหลังคาใบเหรงแล้ว พี่อาทรได้นำทางพวกเราไปยังป่ายาง ไปตามหาต้นเหรงกัน




การพบเจอกันครั้งแรกระหว่างผมกับ "ต้นเหรง" ต้นเหรงเป็นไม้ยืนต้นหน้าตาคล้ายๆต้นโหนด(ต้นตาล)ต้นต่ำๆ ใบมีลักษณะใหญ่คล้ายพัด ความสูงของต้นประมาณ 2-3 เมตร งอกอยู่ที่ร่มบนควน(บนเนิน)ในป่ายาง ทราบมาว่าคนรุ่นก่อนได้ใช้ประโยชน์จากเหรงมานานมาก โดยเฉพาะการนำใบเหรงมาทำเป็นหลังคา สามารถทำได้ด้วยวิธีเรียบง่ายมาก ไม่จำเป็นต้องใช้เชือกผูก ไม้ต้องใช้ลวดมัด แม้นแต่ตะปูตัวเดียวก็ไม่ต้องใช้ หลังคาใบเหรงมีความแข็งแรงคงทนและสามารถรักษาความเย็นของอาคารได้ดี ดีกว่าวัสดุชนิดอื่นๆหลายเท่าตัว




เมื่อเดินทางไปถึงกลุ่มเกษตรกรไม่พูดพร่ำรีบลงมือตัดใบเหรงกันอย่างขันแข็ง ...ผมไม่ขออธิบายลักษณะรายละเอียดต้นเหรงและวิธีการตัดเหรง เนื่องจากหัวหน้าผม[พี่ปอ] ได้เขียนบันทึกลงแชร์แล้ว(http://share.psu.ac.th/blog/farmer/41650)... ระหว่างตัดเหรงไปได้ระยะเวลาหนึ่งได้พบกับสัตว์ป่าชนิดหนึ่ง หน้าตาคล้ายๆกระรอก มันคือ"บ่าง" เจ้าบ่างตกใจกระโดดจากใบเหรงมาเกาะแน่นิ่งที่ต้นยาง ทุกคนในที่นั้นต่างตื่นเต้นพากันมามุงดูพร้อมพูดว่าไม่ได้เห็นมานานแล้ว(สำหรับผมไม่เคยเห็น) และหลังจากนั้นไม่นานเจ้าบ่างก็ได้โชว์ความสามารถพิเศษให้พวกเราได้ชมเป็นขวัญตา ด้วยการโผบินไปไกลระยะประมาณ 20 เมตร เป็นการโผบินที่หาชมได้ยาก ช่างสวยงามและตื่นเต้นมากเลย




ผมต้องขอบคุณเจ้าบ่างเป็นอย่างมาก ที่โผล่ออกมาให้ผมได้เห็นใกล้ๆทำให้ผมได้เขียนบันทึกเรื่องเล่าในวันนี้ มิฉะนั้นแล้วบันทึกของผมเรื่องต้นเหรงนี้ต้อง"ตั้งเหรง"อยู่แค่ในกระดาษแน่ๆ เพราะหัวหน้าผมได้แซงลงเรื่องหลังคาใบเหรงไปก่อนแล้ว

สร้าง: 21 มิถุนายน 2559 20:45 แก้ไข: 21 มิถุนายน 2559 20:45 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 JIBCy, Ico24 Monly, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ใบเหรง เมื่อนำมาเย็บ เรียงกันโดยใช้ไม้ไผ่หนีบ แถวบ้านพี่ เรียกว่า "ตับ"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.206.194.210
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ