นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ทดแทน
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 2 · ผู้ติดตาม: 7

อ่าน: 1004
ความเห็น: 2

ความลับของสิ่งก่อสร้าง

  • หลายๆ ท่าน หลายๆ คน รวมทั้งตัวเราอยู่กับสิ่งก่อสร้าง อาคาร ตึกที่เราๆ อาศัยทำงานอยู่จวบจนบัดนี้ คงเจอะเจอสิ่งที่มันผิดพลาด หรือว่าข้อข้อบกพร่อง ของอาคารที่สร้างมาก็มาก แต่เรามักมองผ่านไป ไม่มีการรายงาน หรือบันทึกรวมทั้งตัวเรา บางก็ผิดพลาดจากการออกแบบ บางก็ควบคุมงานไม่ถึง แบบว่าดูไม่ทัน แลไม่ถึงหน้างาน มีงานประเภทลักไก่ ลักหยบ ลักซ่อนก็มีมาก แบบนี้ระยะยาวความเสียหายมันเกิดเอาภายหลัง ก็มีให้เห็นมากมาย

เราอยากเห็นบันทึกข้อบกพร่องของสิ่งปลูกสร้างในรั้วมหาวิทยาลัย ที่เป็นรูปแบบจดบันทึกไว้ว่าครั้งหน้า หรือครั้งต่อๆ ไปจะไม่เกิดขึ้นซ้ำ หรือข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ในการพบเห็น ในขณะนั้น และมีการจดบันทึกเอาไว้

  • ตัวอย่าง เช่น บ้านเราเป็นพื้นที่ ที่มีฝนเยอะ สร้างตึกหรืออาคารทำไมต้องมีชั้นของดาดฟ้าเสียกว้าง เพราะพอนานวันมันรั่วแก้ปัญหากันไม่รู้จักจบ
พอมาถึงอีกเรื่อง ใครเป็นคนกำหนดว่าต้องปลูกต้นไม้ให้ใกล้ๆ อาคาร ใบไม้ ต้นกาฝากหล่นลงเต็มระเบียงซ้ำร้ายใบไม้ไปอุดตัน แถมต้นโพธิ์ ต้นไทรขึ้นเต็มท่อระบายน้ำ ในระเบียงตึก เมื่อน้ำไหลลงท่อระบายไม่ได้เลยกลายเป็นน้ำตกไปเสียนั้น

นี้แค่นอกอาคารกลับเข้ามาในอาคาร

  • ออกแบบช่องทางบันไดกว้างแสนกว้าง แต่พอช่องหักเลี้ยวลดช่องทางเดินเหลือครึ่งต่อครึ่งเดินสวนกันแทบไม่ได้ มีบางที่เอา เมนไฟฟ้าทั้งตัวย่อยๆ และตัวเล็กๆ คือตู้ไฟไปติดไว้ตรงตำแหน่งที่ช่องทางเดิน

พอมาที่ระบบไฟฟ้า อาคารต้องใช้แสงสว่างพอควร ดันปิดทึบไม่มีแสงสว่างจากช่องหน้าต่างเข้ามาได้ พอติดหลอดไฟแทนที่จะได้แสงจากหลอดไฟตรงๆ ดันออกแบบให้มีพลาสติกครอบไว้ด้านหน้าเสียนั้น

  • นี้ยังไม่รวมการติดระบบพัดลมระบายอากาศที่ติดไม่ได้ดูทิศทางลมที่พัดตรงมายังตัวตึกทำไห้พัดลมระบายอากาศไหม้เพราะแรงลมจากภายนอกพัดมาทำให้พัดลมมันมีแรงต้านท้ายสุดขดลวดพัดลมเลยสละชีวิตโดยการเผาไหม้

ต่อมา มาถึงเรื่องงานประปา เห็นแล้วหายเหนื่อย ออกแบบกันเสียให้สวยงามซ่อนวาล์วเปิด-ปิดน้ำจนเสียมิดชิดหากันแทบไม่เจอ ลึกลับยากต่อการเข้าถึง กว่าจะเจอ และเข้าถึงยาก พอว่าเข้าถึงน้ำเจิงนองแล้ว

  • หันมาดูทางสุขภัณฑ์ ทำแบบลักไก่ แบบสู่ไม่เห็น สู่ไม่เฝ้าก็มีมาก ท่อตรงท่อเอียงอย่าให้เสียคนแก้ไขที่หลังเหมือนจะจับโยนทิ้ง นี้ยังไม่นับรวมฝักชำระ ที่ไม่ยอมใส่วาล์วลดแรงดันน้ำไว้เสียเลย ต่อตรงๆ ต่อเอาง่ายๆ ฉีดทีไม่ต้องบอกว่ามันแรงขนาดไหน นึกภาพเอาเองก็แล้วกัน

พอดีกว่า พอว่าถึงตอนนี่ขี้เกียจใส่เสื้อ กันกระสุน พูดไปมากๆ กลัวเหมือนกันเพราะเราไม่ใช่คนเหล็กจริงไม่ละน้า

เสือ"บ่นอีกแล้ว"

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 16 ตุลาคม 2556 21:41 แก้ไข: 17 ตุลาคม 2556 06:05 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 ServiceMan, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เสื้อกันกระสุนออกหรือเปล่าลุง

อิอิอิ

เรื่องสายชำระนี่เห็นภาพชัดเจนเลยลุง เรียกว่าพุ่งทะลุทะลวงเลยทีเดียว กดแล้วเสียว เสียวจริง ๆ

การออกแบบหลาย ๆ อย่างออกแบบกันในห้องแอร์ ไม่ได้ดูสภาพพื้นที่ บริบทรอบ ๆ ประกอบ

อิทธิพลในแบบของฝรั่งที่เราปลูกฝังมาตั้งแต่ตัวน้อย ๆ ยิ่งเข้มข้นมากในการเรียนระดับอุดมศึกษา อาคารของฝรั่งต้องทึบ ๆ เพราะอยู่ในเขตหนาว บ้านเราทำแบบทึบ ๆ ก็ร้อนตับแล่บ เลยต้องติดตั้งเครื่องทำอากาศเย็นเข้าไป

อิอิอิ

เราเอง

"ฝักชำระ ที่ไม่ยอมใส่วาล์วลดแรงดันน้ำไว้เสียเลย ต่อตรงๆ ต่อเอาง่ายๆ ฉีดทีไม่ต้องบอกว่ามันแรงขนาดไหน"

เขียนซะเห็นภาพเลยค่ะ มันมีอยู่จริง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.222.93
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ