นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ทดแทน
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 2 · ผู้ติดตาม: 7

อ่าน: 723
ความเห็น: 0

ทำไมเราจึงต้องดึงกระดูกหลัง

เบื่อการไปหาหมอ...ไม่

เบื่อ...โรงพยาบาล..ไม่

เบื่อยา....ที่ต้องทานแก้ปวดไม่

ยิ่งพูด..ยิ่งเบื่อ....บวกกับความกลัว...อยู่กลาย ๆ กลัวห้องผ่าตัด..... ว่ะ

แต่เมื่อ...มันมีปัญหา...เรื่องหม่อนรองกระดูกทับเส้น หนีไม่พ้นที่จะต้อไป รพ.

ไปหาคุณหมอ....หมอแรกหมอกระดูก ว่ากันตามอาการ...ก็ต้องผ่าใส่เหล็ก หลังผล MRI ออกมาแล้วเพราะว่าเคยผ่านมือหมอ...บริเวณดังกล่าวมาแล้ว ๒ ครั้ง

ครั้งที่ ๓ ไม่อยากแล้วครับ..กับการ ผ่าตัด...พูดตรง ๆ กลัว...

ถึงตอนนี้กลัว.... ที่ว่าเบื่อยา ...ก็ต้องกินยา....เพราะกลัวการผ่าตัด

กิน ๆ ไป อาการมันก็ไม่ได้ดีขึ้นทันตาเห็น...

ท้ายสุดคุณหมอกระดูก...ส่งตัวไปปรึกษาคุณหมอกายภาพบำบัด....

งานใหม่...งานงอก....อะไรที่ไม่เคยเจอ...ก็ต้องเจอะเจอ

นอนบนแผ่นร้อน....

กายภาพบำบัด....ด้วยวิธีการ...กระตุ้นไฟฟ้า

การทำกายภาพบำบัดด้วย...อัลตร้าซาวด์......

แต่ล่ะอย่าง....แต่ล่ะเครื่อง.... แม่เจ้าความเจ็บไม่ได้เหมือนกันเลย........

ทำสอง..สาม...อย่าง...ตามรูปแบบ...มาเป็นเดือน ๆ อาการรวม ๆ มันก็ดีขึ้นบ้าง...แบบบอกไม่ถูก...

วันพุธที่ผ่านมาน้องนักกายภาพบำบัด...คนสวย....ทำสลับ...โดยการ

อัลตร้าซาวด์......ต่อด้วย...การกระตุ้นไฟฟ้า....แล้วแผ่นร้อน....

เรา.....ก็นึกว่าเสร็จแล้ว...น้องนักกายภาพบอกว่า...พี่ครั้งนี้

ต้องดึงกระดูกหลัง เพราะน้องดูฟิลม์ MRI แล้วสามารถเดึงได้...ไม่เป็น อตร.(อันตราย)

ชักกลัวเพราะ"ยักษ์สวย" เคยเล่าใว้ในอดีตว่าการดึงกระดูกหลัง ใช้ภาษาไม่สุภาพ

โคตรเจ็บเลยพี่

ใจเสีย ใจไม่ดี

ขึ้นไปนอนบนเตียงสูง ๆ ถูกมัดช่วงไหล่ ....มัดหรือรัดช่วงท้อง ยกขาช่วงเขาวางบนที่พัก...บนพนักสูง  นิด ๆ

ท้องก็แน่น...แถมขยับตัวไม่ได้ รู้แต่ว่า..เตียงที่นอนช่วงล่างเริ่ม...ขยับออกไป

ช่วงตัวด้านบนอยู่กับที่...ชักไม่สนุกหน้าซีด..น้องนักกายภาพบอกว่า...ไม่ต้องกลัว..

ลุงเตียงข้าง ๆ ....เขายังไม่กลัวเลย...

เราแค่ได้ยินเสียง...ดัง...แก็ก ๆๆๆ ฮายมันเหนื่อยไปทั้งตัว

สุดท้ายมันดึงยืด...ดึงหดอยู่ ๒๐ ครั้ง...เครื่องจึงหยุดทำงานตามโปรแกรมที่ตั้งไว้

ไม่อยากบอกว่าตอนถูกดึง...ไม่สนุกเอาเสียเลย ...แถมลุกขึ้นยืน...แทบไม่รอดอย่าว่าแต่จะก้าวขาเดินเลยครับ...

วันนี้ยังไม่ใช้วันของเรา...แต่สักวัน..มันคงจะเป็นวันของ ๆ เราหากเราพยายาม...และนึกไว้ว่าเมื่อมันเป็นได้...มันต้องหายได้...

ทำตามคำสั่งที่นักกายภาพสั่งความ ให้ลด พุง ลด นน.

และทำกายภาพตามที่แนะนำมา...อทิเช่น นั่งตัวตรง แขม่วท้อง นอนงอเข่าแล้วพลิกเข่าไปด้านขวา นอนยกเข่าไขว่ห้างแล้วดึงเข่าเข้าหาตัว และอีกหลายกระบวนท่า...

ส่วนว่า..ความหวังว่า นน. ๗๕ กก. คงทำได้

ถึงตอนนี้...ยังทำไม่ได้เลย ๕๕๕

ชีวิตช่วงขาลง......................


หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 17 พฤศจิกายน 2559 15:34 แก้ไข: 18 พฤศจิกายน 2559 17:30 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 pompom, Ico24 คนธรรมดา, และ Ico24 โอ๋-อโณ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 184.73.14.222
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ