นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 7824
ความเห็น: 66

Blog Tag : ความลับของอุโยะจัง

คุณพี่แป๊ดโยนลูก Tag มาให้น่ะซิค่ะ หึหึ ก็เลยมาเขียนซักหน่อย *-*

   แหะ ๆ...หายไปนานเรย -/\- งานยุ่งมากจริง ๆ ค่ะ... อย่าว่าแต่เขียนเรื่องตัวเองเลยค่ะ...จะเปิด share มาเมนท์คนอื่นยังไม่มีเวลาเลย...
แล้วทำไมวันนี้มาเขียนได้ล่ะ...ก็คุณพี่แป๊ดโยนลูก Tag มาให้น่ะซิค่ะ หึหึ ก็เลยมาเขียนซักหน่อย *-* (ยาวหน่อยนะคะ ไม่ได้เขียนนาน อัดอั้น แหะๆ  ^^")

   เรื่องความลับของอุโยะนะเหรอ -*- คิดไม่ค่อยออกแฮะ - -ล...ต้องใช้เวลาซักหน่อย (มันมีแต่เรื่องไม่สมควรแก่การเปิดเผย 555)...ลองมาดูดีกว่า อุโยะมีความลับอะไรบ้าง

ความรักครั้งแรก *0*

   คิกๆ...ลองทายกันซิคะ ว่าความรักครั้งแรกของอุโยะเกิดขึ้นเมื่อไหร่?...แต่นแตนแต๊น...อนุบาล 2 ค่ะ (มีใครทายถูกมั่ง)...คงคิดกันในใจละซิ ว่าอะไรจะแก่แดดขนาดนั้น 555...แหม ๆ มันก็ต้องมีกันบ้าง มันเป็นความประทับใจนี่เนอะ...เรื่องมันมีอยู่ว่า...ตอนนั้นอายุประมาณ 5 ขวบ (อะไรจะจำแม่นขนาดนั้น) อุโยะจะตามพ่อกับแม่ไปเล่นเทนนิสที่สนามทุกวัน...แล้วก็จะมีพวกพี่  ๆ ที่เค้าเป็นนักกีฬาเทนนิสหลายคนเลย 1 ในนั้นก็คือคนที่อุโยะชอบนั่นเอง ตอนนั้นพี่เค้าอยู่ ป.6 (นั่น ๆ ชอบรุ่นพี่) พี่เค้าชื่อ "พี่ปาล์ม"...ทำไมถึงชอบน่ะเหรอ?...พี่เค้าหน้าตาดี น่ารัก ใจดี อ่อนโยน เป็นสุภาพบุรุษ น้ำหอมก็ห้อมหอม และอีกหลายอย่างมากมาย (อะไรจะขนาดนั้น?)...ไม่อยากจะบอก ว่าอุโยะหาเรื่องใกล้พี่เค้าได้ทุกวัน (นั่น ๆ ร้ายกาจตั้งแต่เด็ก)...พี่เค้าจะขี่จักรยานเฟสสันสีแดง (เป็นอะไรที่นิยทมากสมัยนั้น) มาเล่นเทนนิสทุกวัน...อุโยะก็อาศัยความเป็นเด็ก อ้อนพี่เค้าค่ะ "พี่ปาล์ม พานั่งจักรยานหน่อยซิ"...555 เป็นผล พี่เค้าก็พาขี่จักรยานรอบสนามเทนนิส 1-2 รอบ...แค่นี้อุโยะก็ได้กอดเอว + ได้กลื่นน้ำหอมของพี่เค้าแล้ว กร้ากกกก (ร้ายกาจจริง ๆ)...มันก็เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ เพราะว่าพี่เค้าไปเรียนต่อต่างประเทศ ก็เลยห่างหายไป...คิดว่าความหวังจะหมด...ไม่ค่ะ เวลาผ่านไปเกือบ 8 ปี  ประมาณอุโยะ ม.2...ได้ข่าวว่าพี่เค้ากลับมาจาก ชิคาโก้...*0* พี่คนหล่อกลับมาแล้ว...อุโยะได้ที...จากที่ห่างหายจากสนามเทนนิส ก็เริ่มไปสนามบ่อยขึ้น เพื่อไปเจอพี่เค้า รีบรื้อฟื้นความหลัง (เพราะพี่เค้าจำอุโยะไม่ได้ -*-) ก็เลยบอกไป "คนที่ซ้อนท้ายเฟสสันสีแดงของพี่ทุกวันไงคะ" 555...อุโยะก็ยังหาเรื่องไปบ้านพี่เค้าด้วย...อ้างให้ช่วยแปลภาษาอังกฤษให้ กร้ากกกกก...ด้วยความที่พี่เค้าหน้าตาดี และหุ่นดี ตอนอยู่เมืองนอก พี่เค้าเป็นนายแบบด้วยค่ะ (ให้รูปอุโยะตอนถ่ายแบบไว้ด้วย)...และไม่นานมานี้ 1-2 ปีที่แล้ว...พี่ปาล์ม ลงประกวดนายแบบในรายการ "Thailand Perfect Man" มาด้วย (แทบกรี๊ด)...เชียร์เกือบทุกสัปดาห์ แต่ก็น่าเสียดาย พี่เค้าเข้ารอบถึง 4 คนสุดท้ายค่ะ ไม่ได้ตำแหน่งชนะเลิศ...แหมๆ แค่นี้ก็การันตีความหล่อ และเท่ของพี่เค้าได้แล้ว จริงมั้ยคะ ^^

ฉายาประจำตัว

   อุโยะมีฉายาเยอะมากจริง ๆ...ตั้งแต่จำความได้มีเป็นสิบ ๆ...ก็ด้วยความสวยของอุโยะไงคะ  ฉายาเลยได้เยอะจัดขนาดนั้น (แต่ละฉายาก็บ่งบอกตัวตนได้ดีเหลือเกิน)...บางทีก็น้อยใจนะคะ ทำไมต้องมาเรียกเราแบบนั้น แต่ตอนนี้ชินแล้วค่ะ มาดูกันดีกว่ามีฉายาอะไรบ้างไล่กันตั้งแต่แรก ๆ เลยนะคะ...

  1. ลูกหมี (ตอนเด็กๆ ตัวกลม  ๆ ดำ ๆ เหมือนลูกหมี...สืบทอดมาจากตาเรียกแม่ตอนเด็ก)...
  2. สำลี (ตัวขาวจัด)...
  3. เจ๊ส้มตำ (ร้องเพลงส้มตำเป็นเพลงหากิน)...
  4. ไอดำ / ยัยดำ (ตามสีผิว)...
  5. ตุ๊กแก (ขาลายมาก ๆ เพราะน้ำเหลืองเสีย)...
  6. จู้เม้น (อันนี้ไม่รู้มาจากไหน?)...
  7. monkey act (ตอนนั้นวงนี้กำลังดัง + อุโยะกัดสีขนที่แขน เลยเหมือนลิง)...
  8. ดำทมิฬ (โหย อันนี้ไม่ชอบเลย รุ่นน้องมันเรียก)...
  9. มังคุด (ตอนซ้อมเต้น ผูกจุก+หัวกลม+หน้าดำ พี่ที่สอนเต้นบอกว่าเหมือนมังคุด)...
  10. กับปะ (โหยชื่อนี้ เจ้าอิมคนเรียกเลย บอกว่าอุโยะเหมือนตัวกับปะ -*-...อุโยะเรียกอิมกลับว่า เต่าทอง)...
  11. เขียวคล้ำ (ชื่อเหมาะกับสีผิว)...
  12. ปลิงทะเล (เจ้าอิมเรียกอีกเหมือนกัน...ปลิงมันสีดำๆ ป้อมๆ -*-...อุโยะเรียอิมกลับว่า แมวน้ำ)...
  13. ลินจง (อิมเรียกอีกแล้ว...ตอนปี 1 อุโยะตัดผมสั้นยาวแค่ 1 นิ้ว อิมบอกว่าเหมือนลินจง)...
  14. น้องพลอย (จากการตัดผมสั้น...ว้ากเกอร์ให้ร้องเพลงของน้องพลอยตอนประชุมเชียร์...รุ่นพี่+เพื่อนในคณะเลยรู้จักกันในชื่อนี้)...
  15. เจเน็ต เขียว (ความสามารถล้นหลาม+สีผิว...อาจารย์+เพื่อนในภาคคอมฯตั้งให้)...
  16. แม่ลิง (มาจากการไปเรียกคนรู้ใจว่า ลูกลิง เค้าเลยเรียกกลับว่า แม่ลิง + หน้าเหมือนลิง บรรดาผองเพื่อนเรยเต็มใจเรียกกันใหญ่ ปัจจุบันยังใช้อยู่)...
  17. น่าจะอันสุดท้ายแล้วมั้ง ยายม่อม (อันนี้คนใน blog รู้ดี -*-)...เอ่อ...คงหมดแล้วละค่ะ ถ้านึกได้อีกจะมาบอกเพิ่ม 555...
  18. อ้อ นึกออกแล้ว อันสุดท้ายจริง ๆ ...คนสวย (กร้ากกก...อันนี้พ่อของอิมเรียกคร่า...บอกว่าสวยกว่าเมื่อก่อนเยอะ 555)

เกือบตายตั้งแต่เด็ก

   ไม่ใช่เรื่องจมน้ำตกนะคะ...ตอนนั้นเด็กมาก จำไมได้ว่าอายุเท่าไหร่...อยู่บ้านยกใต้ถุน ขึ้นมาประมาณ 3 เมตร (บ้านพักไปรษณีย์)...บรรดาพี่ชายทั้งหลายเค้าเตะบอลกัน ด้วยความที่ระเบียงบ้านสูง อุโยะมองไม่เห็นก็เลยขึ้นไปเหยียบบนถังน้ำดื่ม (ถังใหญ่ที่เค้ามาส่งตามบ้านน่ะค่ะ) เพื่อยกระดับความสูงตัวเอง แล้วลูกบอลที่เค้าเตะดันเข้ามาใต้ถุนบ้าน พี่คนนึง ชื่อ "พี่มู" (ผอมกะหร่อง) เค้าก็วิ่งมาเก็บบอลใต้ถุนบ้าน ด้วยความอยากเห็นอุโยะก็เลยชะเง้อไปมอง...แล้วไงคะ...พลัดตกลงมาจากระเบียงบ้านนั่นแหละคะ...ดวงไม่ถึงฆาตค่ะ...พี่มูวิ่งออกมา (ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจไม่รู้) มารับอุโยะไว้พอดี -*-...ไม่อยากนึกำสภาพเลยค่ะ ตกระเบียง 3 เมตร อายุไม่กี่ขวบ ถ้าพี่เค้าไม่มารับ จะเกิดอะไรขึ้น -*-...ถือเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตอุโยะไว้ -/\-

ดอกกะหล่ำ

   อ่ะ งงล่ะซิ...อุโยะแพ้ดอกกะหล่ำค่ะ กินแล้วเป็นลมพิษขึ้นทั้งตัว หายใจไม่ออก...ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ ว่าทำไมถึงแพ้ได้ เพราะเมื่อก่อนเป็นของชอบ ของโปรดเลยทีเดียว (พ่อผัดอร่อยมาก)...แล้วก็ไม่รู้ไมถึงหยุดกิน...มาวันนึง กินน้ำแกงส้มดอกกะหล่ำ (ติดเศษดอกกะหล่ำมานิดนึง ย้ำค่ะว่าเศษ) อยู่ ๆ คืนนั้นลมพิษขึ้นทั้งตัว แม่ก็ถาม "กินแกงส้มมาเหรอ?" อุโยะตอบ "ใช่" แม่เลยบอก "เอ้าแพ้ดอกกะหล่ำแล้วกินทำไม"...เวรกรรมไม่รู้นี่นา -*-...หลังจากนั้นก็ไม่กล้ากินดอกกะหล่ำอีกเลย...แต่เจ้าอิมก็มักจะเอามาแซวเวลาซื้อกับข้าว / ทำกับข้าวเรื่อย  ๆ...อุโยะเอามั้ย ดอกกะหล่ำของชอบ เดี๋ยวซื้อ / ทำให้กิน (ดีมากเพื่อนรัก)...ใจจริงก็อยากลองนะคะ แต่ก็ยังกลัว ๆ ค่ะ ^^"

แม่สื่อแม่ชักมักจะรักเสียเอง

   อันนี้เด็ดสุดจริง ๆ...ไม่เคยบอกใครที่ไหน มีแต่อิมที่รู้...แต่ตอนนี้จะรู้กันทั้ง blog...(บอกดีมั้ยเนี่ยะ -*- เขิล)...เรื่องมันมีอยู่ว่า...

   ชอบผู้ชายคนนึง เป็นเพื่อนสนิทกันในกลุ่มตอนปี 2 ชื่อ "บ่าว" ค่ะ (จริงๆรู้จักเค้าตั้งแต่ปี 1 ปู่รหัสของเค้ายัดเยียดให้อุโยะ แต่อุโยะไม่ชอบเกลียดขี้หน้าด้วยซ้ำ)...ด้วยความที่มาอ่านหนังสือกันเป็นกลุ่ม ก็เลยได้เห็นนิสัยเค้า รู้จักตัวตน แล้วความชอบก็เพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ แต่ก็เพราะเค้าชอบผู้หญิงคนนึง เลยได้แต่เก็บความรู้สึก...หญิงคนนั้นอยู้ห้องตรงข้ามกับอุโยะ...อุโยะก็เป็นแม่สื่อให้เค้า ฝากบอกฝันดี คิดถึงทุกวัน (เป็นแม่สื่ออย่างดี)...แต่ในใจก็ไม่อยากให้เค้าเป็นแฟนกัน หญิงคนนั้นนิสัยไม่ค่อยดี (เพื่อนๆในกลุ่มก็เห็นด้วย) เลยยุยงให้เลิก หาสาวอื่นดีกว่า (555 เราได้เสียบ กร้ากกกกก...แหม ๆ ไม่ใช่แบบนั้น)...ยุเป็นผลค่ะ เจ้าตัวเค้าก็รู้ตัวอยู่แล้วด้วย + เพื่อนยุ เค้าเลยเลิกชอบหญิงคนนั้น...และด้วยความที่อุโยะแอบชอบอยู่แล้ว ก็เลยปรึกษากับอิม (เพื่อนที่สนิท และไว้ใจ พูดได้ทุกเรื่อง)...ขอโทษนะคะ อาจจะต้องใช้คำที่ไม่สุภาพ (สนิทมากเลยใช้คำสมัยพ่อขุนฯ) อย่าว่ากันนะคะ แค่อยากให้เห็นอรรถรสการคุย..."เฮ้ย อิม...มึงว่า...กูจะบอกบ่าวดีมั้ย ว่ากูชอบ" อิมก็ถามกลับ "แล้วมึงแน่ใจเหรอ ว่ามึงบอกเค้าไปแล้ว เค้าจะไม่เปลี่ยนไป"..."เออ กูแน่ใจ ว่าคนอย่างบ่าวไม่เปลี่ยนแน่ๆ"..."เออเอา...แล้วแต่มึง ถ้ามึงมั่นใจก็บอกไปเลย"...และแล้วอุโยะก็โทรไปหาบ่าวค่ะ หาข้ออ้างคุยโน่นนี่สารพัด และก่อนจะวางก็บอกเค้าไป "เออบ่าว ชั้นมีไรจะบอกแก"..."ชั้นชอบแกนะ"...รีบวางสายเลยคะ เขิลสุดขีด ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน...ทุกครั้งที่อุโยะชอบใคร ถ้าคนนั้นเค้ารู้ เค้าจะมองเราแบบเหยียดหยาม มองหัวจรดเท้า เพราะเราไม่สวย (ชินแระ)...แต่กับบ่าว ผิดคาดค่ะ ผลตอบรับดีกว่านั้น...เค้าดีกับเราเรื่อย ๆ จนวันนึงผ่านมาได้ซัก 1 เดือน เวลานั้นอยู่กัน 2 คน เราชักสงสัย เลยถามไปตรง ๆ "บ่าว...ชั้นเคยบอกแกว่าชั้นรู้สึกยังไงกับแก...แล้วแกละ...บอกชั้นได้มั้ยว่าแกรู้สึกยังไงกับชั้น"...เงียบไปครู่ใหญ่ ใจแป้วเหมือนกันค่ะ (กล้าถามไปได้ไง)..."ไม่อยากได้ยินคำตอบเหรอ"...บ่าวถาม..."ก็รู้สึกเหมือนแกนั่นแหละ"...*0* การี้ดดดดดดดดดดด ในใจนี่ดีใจสุด ๆ ฮ่า ๆ...เราสองคนก็เลยตกลงคบกันเป็นแฟน...ตอนนี้ก็คบกันมา 4 ปี กว่าแล้วค่ะ *-*...(ยกความดีความชอบให้เจ้าอิม ถ้าวันนั้นไม่ปรึกษาอิม แล้วอิมบอกว่าให้บอกไปเลย อุโยะก็คงไม่มีวันนี้)...

...อ้อ...พี่แป๊ด หายสงสัยรึยัง  ว่ายีราฟวันก่อนคือใคร 555

   แหะๆ ...ความลับของอุโยะ ที่นึกออกก็มีแค่นี้แหละคะ อ่านกันเหนื่อยหน่อย คราวนี้ก็ได้เวลา Tag ...แง ๆ โดน Tag ไปหมดแว้ว เลือกใครดี T_T...ใครคือผู้โชคดี (หรือร้าย) มาดูกันเลย

  1. อัมพร...คุณพี่ที่น่ารัก มาเล่าความลับกันนะ
  2. mandala...พี่อาร์ขาาาาาา...มา tag กันหน่อยนะ
  3. เจนวดี...รุ่นพี่ Sci'24 มาเล่าความลับให้รุ่นน้องอ่านหน่อย
  4. กันยปริณ ทองสามสี...ไม่ใช่คนไกล พี่หญิงหยก หัวหน้าของเรา มาเล่าความลับซะดีๆ
  5. นงเยาว์...อาจารย์ค่ะ มาร่วมสนุกกันนะคะ *-*

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): blog tag  อุโยะ
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 19 มกราคม 2551 19:53 แก้ไข: 16 เมษายน 2552 16:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

มาสมัครลงคอร์สค่ะ...ว่าแต่ความลับข้อที่ห้าเนี่ย...ใช้ได้ผลดี  ทุกกรณีอ๊ะป่าว....คุณน้อง

ดูยังไงๆก็ไม่น่าจะเป็นพี่ . Our Shangri-La ไปได้ ฮิ ฮิฮิ

พี่ปุกปุยค่ะ

หญิงลี่ก็เป็นค่ะ สาวขี้แพ้

 

เมื่อก่อน แพ้อาหารทะเลมากเลย

แล้วก็รู้สึกว่า คนอย่างเราแพ้ไม่ได้

โดยเฉพาะ "อาหารทะเล" จะแพ้ได้ไง

มีแต่อร่อยทั้งนั้น

เวลาแพ้ที ก็จะคันไปหมดทั้งปากทั้งคอทั้งหู

แล้วก็จะหายใจไม่ค่อยออกเลยค่ะ

 

ก็เลยกำหนดตัวเองค่ะ

ว่าเราทานได้อาหารทะเล อร่อยๆ ทานได้ทานได้

 

แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาทานค่ะ

แต่ต้องอาศัยยาแก้แพ้ช่วยก่อนนะคะ ในช่วงแรก

เดี๋ยวนี้ดีขึ้นค่ะ แพ้เล็กน้อยแค่พอคันๆ แต่ไม่อันตรายค่ะ

 

ในที่สุดเราก็ชนะซะที อิอิ

 

หญิงลี่

เห็นด้วยกับฉายาลำดับที่ 18 ค่ะ ยังนี้ต้อง ถูก ๆ ต้องนะครับ

  • ปุกปุย อ่า...อันนี้น่าจะไม่ทุกกรณีนะคะ...ขึ้นอยู่กับความฟลุค 555
  • Sallyroja อ่า...แม่อุโยะก็แพ้อาหารทะเล...(คนใต้ซะปล่าว)...น่าเห็นดูค่ะ...กินทีไร ก็ต้องรีบกินยาตาม ไม่งั้นแย่ T_T
  • เปตอง ใช่ค่ะ ถูกต้องที่สุด กร้ากกกกกกก 6^^
Ico48
สุธิษา [IP: 192.168.100.112]
24 มกราคม 2551 14:48
#16263
เข้ามาแซวเราเรื่องน้องของน้องกิ่ง แล้วเมื่อไหร่ตัวเองจะมีว่าที่พอของลูกบ้างล่ะ ฮ่าฮ่า

โอ้ยๆๆๆๆๆๆ พี่ สุธิษา ขา ว่าที่พ่อของลูก ก็คนในความลับของอุโยะข้อที่ 5 ไงละคะ กร้ากกกกก

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.228.38.35
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ